Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2007

Ο αόρατος.. Φούστης!

Είναι γεγονός ότι ο Νεοέλληνας έχει πάντοτε δίπλα του έναν αόρατο..φούστη που κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε στιγμή..
Τον αμφισβητεί..
΄΄Τι λέ ρε φούστη!΄΄
Τον ζηλεύει…
΄΄Ρέ τον φούστη!΄΄
Τον ενημερώνει…
΄΄Κατάλαβες ρε φούστη;
Τον εμποδίζει..
΄΄Όχι ρε φούστη!΄΄
Τον παροτρύνει..
΄΄Ναι ρε φούστη!΄΄
Τον απωθεί..
Άντε ρε φούστη!
Τον..ωθεί..
Προχώρα ρε φούστη!
Τον επικροτεί..
΄΄Τι πλάκα που έχει ο φούστης!΄΄
Τον επαυξάνει..
΄΄Καλά..είσαι και πολύ φούστης!΄

Πώς μπορεί λοιπόν, μετά από τέτοιο δεσμό ένας μακάκας να τα βάζει με τον φούστη;
Κανονικά επειδή ο μακάκας ενεργεί ΄΄κατά μόνας΄΄ δεν ασχολείται μαζί του. Αυτό προκαλεί τον εκνευρισμό του φούστη, που με τη σειρά του εκνευρίζει τον μακάκα..
Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπουμε και ακούμε..όσο για το τι θα γίνει στη συνέχεια…το καλύτερο θα ήταν να τα φτιάχνανε οι δυό τους, Οπότε θα έβρισκε και ο φούστης τη χαρά του και ο μακάκας την υγειά του.

Με τις υγείες σας…

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2007

Νάταν τα νιάτα δυό φορές τα γηρατειά..πέντ΄έξη!

Απάντηση στον pitsiriko
Για το κομμάτι ΄΄Τα νιάτα είναι αρρώστια΄΄
Που δημοσιεύτηκε στο LIFO No 91

Αγαπητέ πιτσιρίκο όταν ήμουν είκοσι χρονών, ήμουν νεκρός και τώρα που είμαι εξήντα είμαι πιο ζωντανός από ποτέ!
Αν νομίζεις ότι ένας εξηντάρης είναι ξοφλημένος είσαι γελασμένος…
Κατ΄αρχήν να σέβεσαι τις ρυτίδες μας γιατί κάναμε χρόνια για να τις αποκτήσουμε. Καταλαβαίνω τον πανικό που έχει πιάσει τους νεότερους που ρωτάνε εναγωνίως πότε θα γεράσουν για να πάρουν σύνταξη. Βλέπετε κάποτε θα τελειώσουν τα έτοιμα και τότε τι θα γίνει;
Αναφέρεις ότι η κυβέρνηση πρέπει να βάλει φωτιά και να κάψει τους δημοσιογράφους.
Δεκαετίες ολόκληρες έζησα δίπλα στους δημοσιογράφους. Αυτούς των εφημερίδων όχι τους άλλους, τους κονφερανσιέ της τηλεόρασης.
Έχω δει λινοτύπη να τρέμει και να πεθαίνει σε μια εβδομάδα από το αντιμόνιο. Έχω δει πιεστή να συνθλίβεται από τα γρανάζια. Έχω δει δημοσιογράφους να πεθαίνουν πριν καν πάρουν σύνταξη.
Βεβαίως παίρνουμε συντάξεις, καλές συντάξεις, γιατί δουλέψαμε τριάντα και σαράντα χρόνια συνεχώς. Όχι στον δημόσιο, αλλά στον ιδιωτικό τομέα. Ξενυχτίσαμε, ιδρώσαμε, φτύσαμε αίμα. Πήραμε καλούς μισθούς γιατί το αξίζαμε και γι΄αυτό οι επιχειρηματίες που δεν σκορπάνε τα λεφτά τους , μας πληρώσανε. Δεν επιβαρύναμε κανένα. Δώσαμε υψηλές εισφορές και στο τέλος πήραμε αυτό που μας αναλογούσε.
Λες ότι οι γεροξούρες πενήντα χρόνια σάλιωναν γραμματόσημα στο δημόσιο και τώρα θέλουν να κάνουν το χόμπι τους.
Αυτά αφορούν το δημόσιο, εκεί που σπεύδουν να διοριστούν όλοι! Γιατί γίνονται συνταξιούχοι άμα τω διορισμώ!
Καταπολεμήσαμε τη φτώχια μας , χρησιμοποιώντας το μυαλό μας. Μόνο αυτό είχαμε. Τα καταφέραμε! Δεν δουλέψαμε μόνο αλλά… ..Τραγουδήσαμε ζωντανά, χορέψαμε σφίγγοντας την ντάμα στην αγκαλιά μας,( όχι έχοντάς την απέναντι), γελάσαμε με την ψυχή μας, κλάψαμε με την καρδιά μας, ερωτευτήκαμε, ταξιδέψαμε, είδαμε παραστάσεις στην Επίδαυρο με μεγάλους ηθοποιούς. Ακούγαμε στο ραδιόφωνο εκπληκτικές φωνές , όχι…ρόζ φωνούλες. Ζήσαμε διαφορετικά.
Εμείς τα χόμπυ μας τα κάναμε όταν εσύ δεν είχες γεννηθεί πιτσιρίκο.
Χαρήκαμε παραλίες που δεν υπάρχουν πια. Γνωρίσαμε τους νησιώτες όταν ήταν φιλόξενοι άνθρωποι. Οδηγήσαμε σε μικρούς αλλά ελεύθερους δρόμους. Κάναμε σκι στον Παρνασσό προτού έρθουν οι εθνάρχες και τον κάνουν ΄΄σαν.. μονί΄΄ και προτού πλακώσουν εκεί οι σκατόφατσες του…΄΄ Κωλονακίου΄΄ περπατήσαμε στα δάση προτού καούν από τους καταπατητές , κολυμπήσαμε σε θάλασσες προτού αυτές γίνουν χαβούζα. Παίξαμε ποδόσφαιρο σε γειτονιές που δεν υπάρχουν πια .Συζητούσαμε τα βράδια μεταξύ μας, δεν βλέπαμε αμίλητοι τηλεόραση. Πίναμε καθαρό νερό και τρώγαμε φαγητό που μας έδινε η μάνα μας, όχι οι ντελιβεράδες. Είμαστε φτωχότεροι, αλλά πιο αληθινοί πιο ανθρώπινοι.
Εκτός από τις κακές Ελληνικές ταινίες, που κοροϊδεύεις, υπάρχουν και οι καλές, Μάθε ότι σε αρκετές από αυτές το σενάριο το έγραψαν ο Τσιφόρος, ο Βασιλειάδης, ο Παπαδούκας , ο Σακελάριος, ο Ψαθάς και πολλοί άλλοι άξιοι συγγραφείς που ήξεραν Ελληνικά και που δεν έχουν καμία σχέση με τις ΄΄πλύστρες΄΄ που γράφουν τα σήριαλ που παίζονται σήμερα.
Καλά όλα αυτά , αλλά…
Δε μου λές πιτσιρίκο, για νάχουμε καλό ρώτημα…
Εσείς τι κάνετε;
Μήπως φιλοκαλείτε μετ΄ευτελίας με τις αλλοδαπές ιέρειες και φιλοσοφείτε μετά μαλακίας στις καφετέριες;
Άκουσε αγόρι μου…τα νιάτα είναι νεκρά γιατί έτσι ένοιωθαν πάντοτε…όσο μεγαλώνεις τόσο ζωντανεύεις. Αυτό που δεν τολμάς να ομολογήσεις στον εαυτό σου και από εδώ και πέρα θα σε κάνει να χάσεις τον ύπνο σου είναι ότι…εμείς οι εξηντάρηδες μπορεί τώρα πλέον να έχουμε λιγότερα χρόνια ζωής, αλλά ζήσαμε, κάναμε τον κύκλο μας που να πάρει ο διάολος.
Εσείς έχετε μεν όλη την ζωή μπροστά σας και είναι πιθανόν να ζήσετε πολλά χρόνια.. αλλά κανένας δεν μπορεί να σας το υπογράψει αυτό. Μπορεί να ΄΄ φύγετε΄΄ μετά από 80 χρόνια, μπορεί μετά από 30 χρόνια, μπορεί τον άλλο μήνα, μπορεί την άλλη στιγμή!
Μια Κινέζικη παροιμία λέει ότι η ζωή είναι μια κρεμαστή γέφυρα, κοίταξε να την διαβείς προσεκτικά, αλλά προπαντός μη κτίσεις επάνω…
Καταλάβατε ΄΄πιτσιρίκοι ΄΄ όλου του κόσμου; Ακροβατείτε και δεν το ξέρετε! Τρώτε σκουπίδια, πίνετε ξυλόπνευμα, οδηγείτε και οδηγείστε στο τροχαίο με μαθηματική ακρίβεια. Ζείτε σε μια χώρα που δεν σέβεται τους πολίτες της…Ζείτε σε μια χώρα που ετοιμάζει ένα εκλογικό νόμο που θα δίνει 50 έδρες μπόνους στο πρώτο κόμμα και αυτό το λένε δημοκρατία…γι΄αυτό..
Βάλτε τώρα όλοι τον κώλο σας κάτω και κοιτάξτε να την διορθώσετε αυτή τη χώρα. Αυτές τις σκατοδουλειές που κάνουν σήμερα οι ξένοι,
( των οποίων κινδυνεύετε να γίνετε υπάλληλοι αύριο), τις έκαναν κάποτε οι πατεράδες σας, που δούλεψαν και εδώ και σε όλο τον κόσμο.
Τα έτοιμα τελειώνουν κάποτε και τότε..θέλετε δεν θέλετε, θα δουλέψετε και θα φάτε αναγκαστικά τα εργασιακά σκατά όχι με το κουτάλι όπως τα φάγαμε εμείς αλλά με την κουτάλα , όπως το ζητάει, δυστυχώς, η εποχή μας. Μετά από σαράντα χρόνια, όταν θα τα έχετε δώσει όλα τότε θα πάρετε επιτέλους και την σύνταξη. Έτσι, τα άρρωστα νιάτα που αναφέρεις σήμερα, θα καταφέρουν να γίνουν κάποτε, υγιή και άνετα γηρατειά..Καλή ώρα!

Αιωνόβιος…

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

Χριστουγεννιάτικη.. Πασχαλιά!

Και ξαφνικά μια πασχαλιά ανθίζει στη γειτονιά!
Μια ο ζεστός καιρός, μια το φαινόμενο του θερμοκηπίου και.. ιδού το αποτέλεσμα. Δεν είναι βέβαια σαν την άνοιξη φουντωμένη, αλλά έχει ανθίσει, αν και…΄΄Αι γενεαί πάσαι΄΄, ξέρουν ότι αυτό γίνεται το Πάσχα.
Το πνεύμα των Χριστουγέννων μαζί με τους ανθούς του Πάσχα;
Ωραίο ακούγεται.
Καλά Χριστούγεννα, ο ανθός Ανέστη!

Φράνκ

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2007

Δάσκαλε που δίδασκες...

Πρώτα λέγαμε ότι: ΄΄ Αλλοδαποί έκλεψαν τα χρήματα, με τη μέθοδο της απασχόλησης΄΄.
Τώρα θα λέμε ότι: ΄΄ Έκλεψαν τα ένσημα αλλοδαπών, με τη μέθοδο του.. Υπουργού απασχόλησης.΄΄.

Χαιρετισμούς
Φράνκ

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2007

From Russia with love!

v



Διαβάζω ότι θα πάρουμε 450 τεθωρακισμένα από την Ρωσία!
Χαίρομαι γιατί αν υπάρξει άλλο Πολυτεχνείο τότε το τάνκ
θα μπει, διακριτικά… με την..όπισθεν!

Φράνκ

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007

Γκαγκάου...

Ξαφνικά ανακαλύπτουμε μια άλλη Ελλάδα. Μια χώρα των όπλων, των ναρκωτικών, της παρανομίας. Κι΄όμως αυτή η κατάσταση δεν συμβαίνει μόνο στα βουνά. Συμβαίνει παντού όπου υπάρχει εγκατάλειψη.
Το τελευταίο χαστούκι που φάγαμε πρόσφατα λέει ότι οι μαθητές μας έρχονται τελευταίοι στην κατανόηση κειμένου… και ότι το 10% των αγοριών και το 5% των κοριτσιών κάτω των 15 ετών είναι ουσιαστικά αναλφάβητα! Με τις υγείες μας , ζήτω το έθνος!
Δεν είναι μόνο θέμα παιδείας σχολικής ,αλλά κυρίως οικογενειακής.
Επειδή όμως οι περισσότεροι γονείς, (όταν είναι παρόντες), δεν παρουσιάζουν την καλύτερη εικόνα, τότε η…ομοίωση πράττει τα ίδια και χειρότερα. Μια μικρή κάστα πολιτών ΄΄επιπέδου΄΄ πηγαίνει στα δικά του μέρη, ( μέγαρα, εκδηλώσεις, ομιλίες κ.λ.π.) . Οι άνθρωποι αυτοί επιλέγουν τις συναναστροφές τους και αποτελούν κλειστό κλάμπ. Οι υπόλοιποι, δυστυχώς η πλειοψηφία, με δείκτη νημοσύνης προς τα κάτω, είναι αφημένοι στην τύχη τους. Το ωραίο είναι ότι πολλοί από αυτούς έχοντας αποκτήσει νόμιμα ή παράνομα διάφορα υλικά αγαθά, ( σπίτια , αυτοκίνητα, κ.λ.π. ) νομίζουν ότι έχουν πιάσει την καλή.
Στην πραγματικότητα έχουν την κακή, ψυχρή και ανάποδη. Είναι απλά οι σύγχρονοι Γκαγκάου. Το βλέπουμε και το ακούμε κάθε μέρα, κυρίως από τη συμπεριφορά και κανείς δεν μπορεί να μας σώσει από αυτή την συμφορά. Κάποτε ειδοποίησαν ένα βιβλιοπώλη ότι ένα αυτοκίνητο του έσπασε τη βιτρίνα.. Εκείνος χαμογέλασε και είπε: ΄΄ Καλά θα τη φτιάξω το πρωί!΄΄ Κανένας δεν κλέβει βιβλία. Οι έχοντες επίπεδο δεν τα κλέβουν και οι μη έχοντες δεν τα πιάνουν στα χέρια τους!
Ελάχιστοι ενδιαφέρονται για την πραγματική μάθηση. Από μια ηλικία και μετά όλα είναι αφημένα στην διδασκαλία των επίχρυσων τενεκέδων της τηλεόρασης.
Το συμπέρασμα βγαίνει από ένα πραγματικά αξιόπιστο Κινέζικο προϊόν, τις παροιμίες.
Μία από αυτές λέει ότι..΄΄ Περιφρονώντας την μάθηση κάνεις τους άλλους να πληρώνουν την άγνοιά σου΄΄.
Αυτό πληρώνουμε καθημερινά…

Χαιρετισμούς
Φράνκ

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2007

Πετάει ο γάτος; πετάει με..την Ολυμπιακη!

Κλείνει η Ολυμπιακή. Κρίμα γιατί ήταν η μόνη ρόκ αεροπορική εταιρεία. Επί Ωνάση είχε 2.000 άτομα, επί Πασόκ 14.000 και επί Ν.Δ. 8.500.
Χιλιάδες κομματόσκυλα ταξίδεψαν δωρεάν.Μεταξύ τους και ένας γάτος.
Μάλιστα ένας άσπρος γάτος, κεραμιδόγατος για την ακρίβεια.
Είχα μία γνωστή, τρελλάρα, που δεν εύρισκε δουλειά πουθενά, μέχρι που μπήκε στην Ολυμπιακή. Επειδή τα έκανε μαντάρα και έστελνε τους επιβάτες αλλού για αλλού την έβαλαν στα δέματα.
Μία ωραία πρωία έρχεται ένας κύριος έχοντας σε ένα κλουβί ένα ωραίο άσπρο γάτο, τον οποίο θέλει να στείλει στην Νέα Υόρκη.
Χαρτιά, σφραγίδες, εμβόλια, υπογραφές, έτοιμος… Τον αφήνει και φεύγει ήσυχος.
Ανοίγει η τρελλάρα το κλουβί και παίρνει τον γάτο αγκαλιά. ΄΄Τι ωραίος γατούλης ώοό..΄΄ Παίρνει μπροστά ένα μπόινγκ, τρομάζει ο γάτος δίνει ένα σάλτο και εξαφανίζεται στην αχανή πίστα του αεροδρομίου του Ελληνικού.
Βάζει τα κλάματα η υπεύθυνη, οπότε οι συνάδελφοί της βουτάνε ένα άσπρο κεραμιδόγατο από αυτούς που υπήρχαν στο αεροδρόμιο, τον βάζουν στο κλουβί και..σφαγίδες , χαρτιά όλα ΟΚ τον στέλνουν στην Αμερική…
Περνάνε δυό μέρες και νάσου ο κύριος που είχε φέρει τον γάτοο…
Λυποθυμά η δράστης και όταν συνέρχεται ακούει τον κύριο να τις λέει…
΄΄Ξέρετε ο γάτος΄΄ ΄΄ Ο γάτος , ο γάτος, ΄΄ τον διακόπτει εκείνη. ΄΄Μα τι θέλετε τέλος πάντων τον γάτο τον στείλαμε στην Αμερική΄΄.
Ο κύριος χαμογελά και της λέει…΄΄ Ξέρετε στην Γλυφάδα μένω, ο γάτος γύρισε σπίτι΄΄.
Ξαναλυποθυμά η υπάλληλος και όταν συνέρχεται κάνει πάλι τα χαρτιά από την αρχή, και τελικά στέλνει τον δραπέτη γάτο στην Νέα Υόρκη , ενώ ο κεραμΙδόγατος γυρίζει πίσω και γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό από τους υπαλλήλους της Ολυμπιακής οι οποίοι τον βαπτίζουν ΄΄Αμερικάνο΄΄.
Λένε ότι τα βράδια τον έβλεπαν να διηγείται στους άλλους γάτους το ταξίδι του στη Νέα Υόρκη και εκείνοι τον άκουγαν με ανοιχτό το στόμα!

Χαιρετισμούς
Φράνκ